Walerian Kurzawa image

Walerian Kurzawa

ur. 25 kwietnia 1913
zm. 29 marca 2002
 
„Żyj nieprzerwanie z pasją, to ona napełnia energią, karmi duszę, umysł i ciał...”
Szkoła Podstawowa im. Henryka Sienkiewicza w Czarnkowie
1945 r. (pierwszy od lewej)

Chór - 1966 r.

Chór Szkoły Podstawowej w Czarnkowie

Chór prowadzonyprzez Waleriana Kurzawę - 1966 r.

Chór szkolny

Chór szkolny

Czarnkowski Klub Kajakowców -1930

Gazeta Powiatowa - informacje o śmierci

Grono Pedagogiczne - 1938 r.

Grób Waleriana Kurzawy

Kajak zbudowany przez Waleriana Kurzawę

Kolędowanie przy choince

Nad Morzem Bałtyckim - 1933 r.

Na motorze

Nauka w Seminarium Nauczycielskim w Grudziądzu

Na śluzie w Czarnkowie

Okres matury - 1937 r.

Otwarcie Woj. Sztafetowych Biegów Przełajowych - Czarnków 1985 r

Pierwsze zawody na skoczni w Czarnkowie - 1964 r.

Podczas lekcji muzyki

Podczas rozbudowy boiska szkolnego

Podczas spływu "Cała Polska do Morza" na kanale Brdy

Podziękowanie za pracę w schronisku - 1992 r.

Podziękowanie za udział w spływie - 1934 r.

Powojenny skład zespołu nauczycielskiego Szkoły Podstawowej w Czarnkowie - pierwszy z lewej

Przed Szkołą Podstawową w Czarnkowie

Przekazanie Sztandaru przez druha Kurzawę drużynie  Kilińskiego

Tatry - Hala Kondratowa - 1964

W Schronisku

W Szkole Podstawowej w  Czarnkowie

Walerian Kurzawa - dyryguje chórem

Walerian Kurzawa z chórem

W drodze na Giewont - lata 50-te

Wspólne zdjęcie z uczniami w SP 1 Czarnków

Wyprawa na Giewont - rok 2000

Z harcerzami

Z harcerzami nad Bałtykiem - lata 50-te

Z wizytą w Szkole Podstawowej w Czarnkowie

Wywiad z synem Waleriana Kurzawy – Bogdanem Kurzawą cz. 1
Wywiad z synem Waleriana Kurzawy – Bogdanem Kurzawą cz. 2
„Dzwon Zygmunt” – ulubiona pieśń Waleriana Kurzawy
FRAGMENTY Z „KRONIKI ZESPOŁÓW ARTYSTYCZNYCH” SZKOŁY PODSTAWOWEJ W CZARNKOWIE
KRONIKA SZKOLNEGO SCHRONISKA MŁODZIEŻOWEGO – cz. 1
KRONIKA SZKOLNEGO SCHRONISKA MŁODZIEŻOWEGO – cz. 2
KRONIKA SZKOLNEGO SCHRONISKA MŁODZIEŻOWEGO – cz. 3
Zdjęć: 38
Filmów: 2
Nagrań: 1
Dokumentów: 4

Pochodzenie

Urodził się 25 kwietnia 1913 w Czarnkowie, jako ostatnie - siódme dziecko Józefa i Konstancji z Pyzdrowskich. Zmarł 29 marca 2002 r. i pochowany został na cmentarzu komunalnym w Czarnkowie. Ojciec pochodził z Kicina pod Gnieznem, a matka z Miłosławia. Matka zajmowała się gospodarstwem domowym, ojciec miał zakład szewski, zatrudniał kilkunastu pracowników.

Edukacja

Po ukończeniu Szkoły Podstawowej w 1930 roku wstąpił do Państwowego Seminarium Nauczycielskiego Męskiego w Czarnkowie. Bardzo lubił muzykę, historię, geografię i wychowanie fizyczne. Interesował się pedagogiką i chętnie pogłębiał wiedzę związaną z wychowywaniem i kształceniem dzieci i młodzieży. Egzamin na dyplomowanego nauczyciela szkół powszechnych zdobył 10 maja 1937 roku w Grudziądzu. Po ukończeniu Seminarium Nauczycielskiego w Grudziądzu wrócił do Czarnkowa, jednak nie od razu znalazł pracę w zawodzie nauczyciela. W roku 1961 ukończył Studium Nauczycielskie w Poznaniu na kierunku muzyka i śpiew. W późniejszych latach pogłębiał swoją wiedzę na różnych kursach i konferencjach.

Praca zawodowa

Od czasu matury pracował w Publicznej Szkole Powszechnej w Czarnkowie jako nauczyciel godzin nadliczbowych, a równocześnie uczył w Szkole Zawodowo-Dokształcającej. Z nowym rokiem szkolnym 1938/39 rozpoczął pracę w Publicznej Szkole Powszechnej w Romanowie Dolnym i Górnym w ograniczonym wymiarze czasu. W tym też czasie znalazł zatrudnienie jako korepetytor – między innymi uczył języka polskiego pewną rodzinę niemiecką mieszkającą w Czarnkowie. Przed wybuchem II wojny światowej podpisał kontrakt i przyjął obowiązki nauczyciela tymczasowego przy Szkole dla Głuchoniemych w Wejherowie, jednakże wydarzenia wrześniowe nie pozwoliły mu podjąć tych obowiązków. Krótko po wybuchu wojny został aresztowany i więziony przez gestapo jako jeden z wielu przedstawicieli polskiej inteligencji. Dzięki wstawiennictwu swojego brata, który był w tym czasie pracownikiem urzędu stanu cywilnego w czarnkowskim magistracie, uniknął egzekucji.

Jesienią 1939 r. jego siostra została ciężko ranna w okolicach Turka w trakcie bombardowania i znalazła się w szpitalu. Jej pięcioletni syn wymagał opieki i należało przewieźć go do Czarnkowa. Walerian Kurzawa w podróż wybrał się rowerem (ok. 200 km w jedną stronę) i podróżując w ten sposób, mijając czołgi i patrole niemieckie, po różnych perypetiach dostarczył dziecko do Czarnkowa. Następnego dnia po powrocie został aresztowany przez gestapo.

Późniejszy okres okupacji to ciąg szykan ze strony Niemców, pięć lat biedy i głodu. Po kilku miesiącach pobytu w więzieniu w Szamotułach, wrócił do Czarnkowa i do końca wojny pracował jako szewc. Pod koniec wojny został wywieziony do przymusowych robót w okolicach Sieradza.

Za swojego przyjaciela uważał kolegę nauczyciela Jana Krenza, z którym między innymi wspólnie przeżywał czas okupacji. Bardzo lubił spotkania z Józefem Adamczakiem – czarnkowskim piekarzem. Nawiązywał też przyjaźnie z kolegami z pracy, ale najchętniej ze swoimi byłymi harcerzami.

Po wojnie organizował Wydział Oświaty oraz Szkołę Podstawową nr 1 w Czarnkowie. Przeprowadził pierwszą lekcję pokazową. Wraz z kolegami kompletował wyposażenie sali lekcyjnych. Początkowo pracował jako nauczyciel. Od roku 1965 pełnił funkcję zastępcy dyrektora szkoły oraz dyrektora pedagogicznego. W szkole tej Walerian Kurzawa pracował do czasu przejścia na emeryturę (1973 r.).

Często wspominał swoją satysfakcję z pełnienia roli nauczyciela i wychowawcy w klasie składającej się z "trudnej" grupy chłopców, którą wyselekcjonowano po to, by łatwiej było uczyć pozostałe dzieci. Poza pracą w szkole pełnił funkcję metodyka wychowania muzycznego, organizował samokształcenie nauczycieli z powiatu.

PASJE WALERIANA KURZAWY

Miał w swoim życiu trzy pasje: muzykę, harcerstwo i sport. Nie znaczy to oczywiście, że poświęcił się tylko tym dziedzinom. Jego działalność była bardziej rozległa.

Muzyka

Oprócz pracy nauczycielskiej zajmował się organizowaniem chóru szkolnego. Przez ponad 30 lat prowadził chór dziecięcy, który swoimi występami uświetniał wszystkie akademie i uroczystości w całym powiecie czarnkowskim. Na konkursach śpiewaczych zajmował zawsze wysokie pozycje.

ZESPÓŁ CHÓRU SZKOLNEGO

Chór rozpoczął swoją działalność przy Szkole Podstawowej w Czarnkowie po wojnie, 10 lutego 1945 roku.

27.10.1951 r. chór szkolny zajął I miejsce w Powiatowych Eliminacjach Związków Zawodowych w ramach Festiwalu Muzyki Polskiej, otrzymał dyplom, najnowsze wydanie "Pana Tadeusza" oraz album przedstawiający fragmenty z życia Feliksa Dzierżyńskiego.

08.06.1952 r. chór został wyróżniony za poziom przygotowania do Zlotu Młodych Przodowników Budowniczych Polski Ludowej.

05.05.1953 r. chór brał udział w wojewódzkich eliminacjach w Poznaniu.

25.04.1954 r. zdobył pierwsze miejsce na eliminacjach powiatowych w Czarnkowie.

W 1954 r. brał udział w festiwalu szkolnych zespołów artystycznych na szczeblu wojewódzkim w Poznaniu.

"Mieszkańcy Czarnkowa dumni są z miejscowego szkolonego chóru dziecięcego, którego występy cieszą się powodzeniem i stoją na dobrym poziomie artystycznym. Chór dziecięcy znany jest z wystawienia na różnych uroczystościach oraz przed mikrofonem Polskiego Radia. Bogaty i utrzymany na odpowiednim poziomie repertuar przygotował gorliwy opiekun i dyrygent chóru Walerian Kurzawa" (Kronika Szkolna Publicznej Szkoły Powszechnej w Czarnkowie, 1957 r.).

09.05.1964 r. chór szkolny pod kierunkiem Waleriana Kurzawy wystąpił na akademii powiatowej w Czarnkowie. Zyskał ogólne uznanie całej widowni – wykazał bardzo dobre przygotowanie i wysoki poziom. Nagranych zostało 7 piosenek przez Polskie Radio.

ZESPÓŁ PIEŚNI I TAŃCA "SKOWRONKI"

Zespół powstał w Zbiorczej Szkole Gminnej w Czarnkowie (woj. pilskie) w 1975 r. Tańczące i śpiewające dziewczęta zyskały sympatię społeczeństwa miasta i gminy. Szczególnym uznaniem cieszył się program "Mały człowiek". Walerian Kurzawa współpracował z "Poznańskimi Słowikami" i dyrygentem Stuligroszem, dzięki czemu prowadzony chór odnosił wiele sukcesów. Prowadził zespół gdy był już na emeryturze.

09.04.1976 r. na rejonowych eliminacjach zespołów artystycznych w Czarnkowie Zespół Pieśni i Tańca „Skowronki” zajął I miejsce i zakwalifikował się na eliminacje wojewódzkie.

Podczas I Wojewódzkiego Przeglądu Zespołów Artystycznych Młodzieży Szkolnej, który odbywał się od 20-22.05.1976 r. w Pile, Harcerski Zespół Artystyczny "Skowronki" zajął zaszczytne I miejsce.

26.05.1977 r. odbył się II Wojewódzki Przegląd Zespołów Artystycznych Młodzieży Szkolnej, gdzie zespół "Skowronki" zajął I miejsce w województwie pilskim.

Podczas Ogólnopolskich Konfrontacji Dziecięcych Zespołów Artystycznych w Koninie (28-30.09.1979 r.) zespół otrzymał wyróżnienie, co było sporym sukcesem.

Chór występował publicznie w Czarnkowskim Domu Kultury, Parku Miejskim, na Placu Wolności oraz w różnych zakładach pracy. Brał udział w uroczystościach państwowych, akademiach i uroczystościach szkolnych. Wraz z zespołem chórowym rozwijał się tercet śpiewaczy oraz duet fortepianowo – skrzypcowy. Od początku swego istnienia zespół chóru szkolnego cieszył się powodzeniem u społeczeństwa.

Walerian Kurzawa grał na skrzypcach, lecz instrumentu używał głównie jako narzędzia w pracy szkolnej i działalności chóralnej. Był kierownikiem chóru wychowania muzycznego ośrodków metodycznych w Poznaniu przez cały okres jego trwania.

CHÓR MĘSKI "HARMONIA"

Walerian Kurzawa czynnie działał w Czarnkowskim Chórze Męskim "Harmonia" pełniąc funkcję zastępcy dyrygenta chóru, a później honorowego prezesa. Nie zapomnieli o tym członkowie chóru i w czasie ostatniego pożegnania na cmentarzu, zaśpiewali najbardziej lubianą przez niego pieśń Huberta Siebera – "Dzwon Zygmunt".

Harcerstwo

Przez większość swojego życia był zaangażowanym działaczem Związku Harcerstwa Polskiego w Czarnkowie. Od połowy lat 60. zajmował się organizowaniem harcerstwa w szkole. Wspólnie z druhem Brunonem Litwinem i jeszcze kilkoma innymi harcerzami reaktywował ZHP. Przez większość tego czasu pełnił funkcję szczepowego. W tym czasie harcerstwo w Czarnkowie było bardzo aktywne – odbywały się obozy, zloty, rajdy i różne imprezy harcerskie. Potrafił zorganizować obóz harcerski dla 40 chłopców, nie mając żadnych funduszy. Dzięki wspaniałemu zmysłowi organizacyjnemu, niczego na obozie nie brakowało.

Przez okres PRL-u przechowywał sztandar harcerski. Aby chronić sztandar zawinął go w dywan i postawił przy oknie. W taki sposób był przechowywany 40. lat, aż doczekał się czasów, gdy można było go wyciągnąć na światło dzienne. Ukrywając sztandar narażał swoją rodzinę i siebie. 2 maja 1990 r. podczas uroczystości 70-lecia ZHP w Czarnkowie przekazał go drużynie już w nowo wybudowanej szkole.

Druh hm. Walerian Kurzawa przez wiele lat był komendantem szczepu harcerzy, działały wówczas dwie drużyny harcerzy:

- 1 DH im. Jana Kilińskiego,

- 2 DH im. Tadeusza Kościuszki oraz drużyna zuchów.

Z dniem 30 listopada 1966 roku wprowadził nową reorganizację harcerską na terenie Szkoły Podstawowej nr 1 i powołał do życia w krótkim czasie siedem drużyn rekrutujących około 300 harcerzy:

1 – drużyna męska im. Jana Kilińskiego (drużynowy phm. Jarosław Ceglarz),

2 – drużyna męska im. Tadeusza Kościuszki (drużynowy dh Marian Jędrzejewski),

3 – drużyna żeńska im. Marii Konopnickiej (drużynowa dh Ewa Szmyt),

24 – drużyna żeńska Emilii Platter (drużynowa dh Henryka Klapiszewska),

7 – drużyna zuchowa im. Wł. Jagiełły (drużynowy dh Wł. Marchlewski),

28 – drużyna zuchowa męska im. Zawiszy Czarnego (drużynowy dh Eugeniusz Gollon),

8 – drużyna zuchowa żeńska "Biedronki" drużynowa dh Grażyna Kujawa.

Dh hm. Walerian Kurzawa był szczepowym do roku 1975. Był również komendantem zlotu od 30 maja do 01 czerwca 1979 r. do Lubasza, w zlocie uczestniczyło 190 harcerzy i zuchów. Dobrze pamiętał swoich uczniów. Często był dumny z ich sukcesów. Bardzo chętnie wspominał obozy w Tucznie, Jastrowiu, Sierakowie oraz obozy wędrowne.

Współuczestniczył w budowie Domu Harcerza, który wybudowano w czynie społecznym przez harcerzy i instruktorów Hufca ZHP Czarnków. W listopadzie 1982 r. przekazany został społeczeństwu miasta Czarnkowa na przedszkole. Uroczystego odsłonięcia kamienia z datą wybudowania budynku dokonał druh Walerian Kurzawa. Po pewnym czasie władze miasta ufundowały tablicę pamiątkową, która do dzisiaj wisi na budynku (obecnie Prywatny Zespół Szkół w Czarnkowie, ul. Harcerska 4).

Sport

W dzieciństwie wychowywał się w pobliży Góry Krzyżowej - często o niej wspominał. Chodził również dużo po łąkach nadnoteckich. W okresie międzywojennym należał do Sekcji Kajakowców. Zbudował samodzielnie kajak, na którym odniósł kilka sukcesów sportowych. W latach 1933 i 1934 brał udział w spływach kajakowych "Przez Polskę do Morza", co polegało na przepłynięciu kajakiem z pełnym ekwipunkiem, Notecią z Czarnkowa, przez Bydgoszcz i dalej Wisłą do Gdańska i Gdyni. Zajmował czołowe lokaty w zawodach kajakarskich w klasie jedynek.

Zainicjował i później uczestniczył w budowie skoczni narciarskiej "Pod Grzybkiem" i toru saneczkowego. Skocznia narciarska w Czarnkowie powstała w 1963 roku, w czynie społecznym. Zawody odbywały się jeszcze za czasów Waleriana Kurzawy. Był oddany tej skoczni, to było jego dzieło. Kiedy przychodziło do konkursu skoków, to on sam wszystko przygotowywał. "Grzybek" był jedyną skocznią narciarską w Wielkopolsce. W następstwie tego przy klubie sportowym "Noteć" powstała sekcja narciarska. Zakupiono sprzęt do skoków i biegów narciarskich, dzięki takim działaniom wiele dziewcząt i chłopców startowało w różnych zawodach na szczeblu regionalnym i krajowym. Należał do najaktywniejszych osób, które angażowały się podczas rozbudowy boiska szkolnego przy Szkole Podstawowej w Czarnkowie.

W okresie letnich wakacji, na początku lat 60-tych, prowadził rowerowe obozy wędrowne dla młodzieży szkolnej. Przejechał z młodzieżą Wielkopolskę, Pomorze, Kaszuby, Warmię i Mazury. Lubił kajaki, rower, pływanie, wędrówki piesze. Był perfekcyjnym organizatorem i komendantem wielu kolarskich obozów harcerskich, biwaków, rajdów i wycieczek. Organizował "Małe Wyścigi Pokoju". Bardzo dobrze jeździł na łyżwach.

Nigdy nie palił. Dużo jeździł na rowerze. Trudno było spotkać go w mieście nie jadącego na rowerze. Często pływał. Starał się zażywać dużo ruchu. Zawsze dbał o sprawność fizyczną.

Po wojnie był członkiem TKKF (Towarzystwo Krzewienia Kultury Fizycznej). Działał w Komisji Prawa i Porządku Publicznego Rady Miasta, TPD. Pod koniec swojej aktywności zawodowej zorganizował, a później przez wiele lat prowadził Szkolne Schronisko Młodzieżowe, które mieściło się przy ul. Kościuszki 88. Lubił spacery, szczególnie po wzgórzach Czarnkowa i Goraja. Pod koniec życia postanowił jeszcze raz wejść na Giewont. Przygotowywał się do tego przez dwa lata i w końcu tego dokonał – miał wówczas 87 lat.

Związek Nauczycielstwa Polskiego

Do ZNP wstąpił 12 maja 1945 r. Od 1957 r. do 1975 r. pełnił funkcję członka Prezydium Zarządu Oddziału Powiatowego ZNP i kierownika Wydziału Pracy Społeczno – Oświatowej. W latach 1975 – 2002 działał w Sekcji Emerytów. Organizował dla członków ZNP wycieczki krajoznawczo – turystyczne, festyny sportowe dla rodzin nauczycielskich i wojskowych, turnieje tenisa stołowego, piłki siatkowej i koszykowej, rozgrywki szachowe i spartakiady lekkoatletyczne. Współorganizował rajdy motorowe po ziemi czarnkowskiej, międzychodzkiej i obornickiej. Swoją sportową pasję realizował również poza środowiskiem oświatowym.

Kościół

W styczniu 1988r. otrzymał świadectwo zelatora. Z jego inicjatywy odbywały się od 1996 r. w Dzień Zaduszny procesje różańcowe na cmentarzu komunalnym, w intencji tam spoczywających. Początkowo liczyła kilkudziesięciu uczestników, głównie członków Apostolstwa i ich rodzin, później gromadziła setki dorosłych i dzieci. W celu propagowania misji Apostolstwa, zainicjował wyjazdy grupy czarnkowskiej ADS do wspólnot parafialnych w obrębie dekanatu. Tak powstała grupa ADS w Lubaszu i Kruszewie.

Nagrody i odznaczenia

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.

Złoty Krzyż Zasługi.

Srebrny Krzyż Zasługi.

Medal Komisji Edukacji Narodowej Zasłużony.

Działacz Kultury Medal Postępu Pedagogicznego.

Medal za Wybitne Zasługi w Rozwoju Oświaty Województwa Pilskiego.

Krzyż Zasługi dla ZHP.

Złota Odznaka ZHP.

Odznaka za zasługi Województwa Poznańskiego.

Złota Odznaka Honorowa za zasługi w rozwoju Województwa Pilskiego.

Odznaka za zasługi dla Miasta Czarnkowa.

Srebrna Odznaka im. J. Krasickiego.

Odznaka Honorowa za zasługi w rozwoju polskich chorągwi ZHP.

Złota Odznaka PTSM.

Złota i Srebrna Odznaka – Zasłużony Działacz Turystyki.

Złota Odznaka ZNP.

Odznaka "Zasłużony działacz Kultury".

Odznaka "Przyjaciel Dziecka".

Odznaka Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej.

Odznaka Tysiąclecia Państwa Polskiego.

Medal "Honorowy Obywatel Miasta Czarnkowa".

Wyróżnienia za społeczny wkład w rozwój kultury fizycznej i turystyki na terenie Wielkopolski – "Złoty Dysk".

Rodzina

15 sierpnia 1950 r. zawarł związek małżeński z Urszulą Paszkiewicz (zm. 05.12.1986). Miał dwóch synów: Bogdana i Wojciecha. Bogdan, ur. 09.01.1952 r. w Poznaniu, ukończył Politechnikę w Poznaniu kierunek budownictwo drogowe, obecnie pracuje jako informatyk programista, ma trójkę dzieci. Wojciech, ur. 01.03.1955 r. w Czarnkowie, ukończył Politechnikę Poznańską, Wydział Architektury, pracuje jako architekt, ma trójkę dzieci, mieszka w Lesznie. Dom rodzinny Waleriana Kurzawy to obecnie budynek przy ul. Rzemieślniczej 4 w Czarnkowie.

Znaczenie postaci

Był wspaniałym pedagogiem, nauczycielem, harcerzem, społecznikiem. Człowiek małej postury, lecz ogromnego serca. Zawsze był skromny i bezinteresowny. Lubił uczniów z charakterem i fantazją. Kolegów nauczycieli cenił za solidność i zaangażowanie. Nie znosił "bylejakości". Był tolerancyjny wobec tak zwanego "łobuzerstwa", natomiast bezkompromisowy w ocenie słuchu muzycznego. Był bardzo pracowity, konsekwentny i uparcie dążył do celu. Cenił pracowitość i taką zwyczajną solidność. Gdy składano mu życzenia imieninowe (14 kwietnia) lub dziękowano za cokolwiek kwiatami, to miał zwyczaj mówić: "Najpiękniejsze kwiaty to rosnące na łące stokrotki" (wspomnienie druhny Oli Dzikowskiej o swoim wychowawcy i harcmistrzu).

Bardzo lubił swoje miasto. Zależało mu na rozwoju – zarówno jego wyglądu jak i jego sfery kulturalnej. Wszystko co robił, robił z wielką pasją. Nie uznawał "dróg na skróty" – zawsze angażował się całkowicie. Zarażał wszystkich swoją aktywnością – swoimi pomysłami. Długość życia pozwoliła mu na obserwowanie rozwoju swoich uczniów – czerpał z tego satysfakcję. Miał wielu wychowanków, niektórzy mieszkają do dzisiaj w Czarnkowie i okolicy, inni rozjechali się po całym kraju i świecie.

Często powtarzał słowa: "Człowiek nie może być nastawiony do życia konsumpcyjnie. Materialne dobro to jeszcze nie wszystko. Trzeba chcieć i umieć służyć drugiemu. Wiele w życiu można dostrzec wspaniałych przykładów postępowania, nie tylko w książkach czy filmach. Chciejmy być tylko bardziej wrażliwi na potrzeby ludzkie". Walerian Kurzawa wypowiedział je mając prawie 80 lat, a są ciągle aktualne. Mając prawie 90 lat potrafił dostrzec i w pełni rozumieć problemy współczesnej młodzieży i nastolatków.

Odpowiadał, że "…starsi ludzie za bardzo się izolują. Zamykają się w kokonie tylko swoich problemów. Nie dostrzegają tego, co dzieje się wokół nich. A to jest błąd – mówił. – Aby zrozumieć młodego, musisz znać jego problemy, myśleć jego kategoriami. Dopiero wtedy będziesz przez niego zrozumiany. To nieprawda, że współczesna młodzież jest zła. To my, dorośli, nie potrafimy wykrzesać z nich tego, co w nich drzemie". Zawsze pracował z młodzieżą. W szkole jako nauczyciel, po zajęciach jako harcerz. Zaaranżowane przez niego pasowanie na harcerza w nocy, w tajemniczych okolicznościach, uczestnicy wspominają do dziś: "To nie mogło być czymś zwykłym, codziennym – podkreślił. – To wydarzenie musiało utkwić młodemu człowiekowi w pamięci, na całe życie".

Źródła

1. Wywiad z synem – Bogdanem Kurzawą.

2. Kronika Szkolna Publicznej Szkoły Powszechnej w Czarnkowie.

3. Kroniki Szkoły Podstawowej nr 1 w Czarnkowie.

4. Kronika "Kolarski Obóz Wędrowny" 1963 r.

5. Kronika Zespołów Artystycznych Szkoły Podstawowej w Czarnkowie.

6. Wywiad i rozmowa z przewodniczącym Towarzystwa Miłośników Historii Czarnkowa - Piotrem Szlangą oraz Stanisławem Czarneckim.

7. "Czarnkowskie Harcerstwo" Zbigniew Dudek, Piotr Szlanga. Czarnków 2011 r.

8. Strony www:

http://pila.naszemiasto.pl/archiwum/pozegnano-wieloletniego-spolecznika,313097,t,id.html

http://www.skokinarciarskie.pl/aktualnosci/10911,Kazimierz_Polus_-_Malysz_z_Wielkopolski?style=4

Autorzy

Biogram przygotował zespół uczniowski w składzie:
Katarzyna Ładyko, Jakub Niżyński, Weronika Filoda, Tobiasz Rybarczyk, Wiktor Wylegała, Filip Szymkowiak
Nauczyciel prowadzący: Krystyna Jęśko
Szkoła Podstawowa im. Henryka Sienkiewicza w Czarnkowie
Gmina Czarnków, powiat czarnkowsko-trzcianecki

Kalendarium:

  • 1913 ― Narodziny bohatera
  • 1930 ― nauka w Państwowym Mę...
  • 1933 ― udział w spływach kaj...
  • 1937 ― zdanie egzaminu na dy...
  • 1938 ― podjęcie pracy w Publ...
  • 1939 ― aresztowanie i więzie...
  • 1945 ― wywiezienie do przymu...
  • 1945 ― wstąpienie do Związku...
  • 1957 ― członek Prezydium Zar...
  • 1961 ― ukończenie Studium Na...
  • 1965 ― podjęcie pracy w Szko...
  • 1966 ― wprowadzenie nowej re...
  • 1973 ― przejście na emerytur...
  • 1975 ― działanie w sekcji em...
  • 1988 ― otrzymanie świadectwa...
  • 2002 ― Śmierć bohatera

Cytaty:

  • „Żyj nieprzerwanie z pa...”
  • „Człowiek nie może być ...”
  • „…starsi ludzie za bard...”

Zobacz też:

  • > II wojna światowa...
  • > Miejsce śmierci b...
  • > Miejsce narodzin ...
  • > prof. Józef Markiewicz
  • > Michał Górzny
  • > płk poż. Władysław Pil...