Teodor Klejewski image

Teodor Klejewski

ur. 09 listopada 1911
zm. 03 lipca 1998
 
„Był człowiekiem łagodnym, nikomu nie odmówił pomocy. Jako dziecko był bardzo ...”
Szkoła Podstawowa im. Władysława Bartkowiaka w Jutrosinie
Czynne uczestnictwo w pochodach z młodzieżą

Czynny społecznik, bardzo lubiany przez wszystkich.

Instrukcja obsługi gaśnicy pianowej

Jutrosin w żałobie

Kapela ludowa "Orlanie" w Jutrosinie

Odszedł "Wuja"

Powózka parokonna tzw. wolant

Uroczysta akademia z okazji Dnia Strażaka

W Muzeum Ziemi Jutrosińskiej

Wielki Strażak

Wujek z Jutrosina

Wysokie odznaczenia państwowe i pożarnicze

Zapoznawanie dzieci ze sprzętem pożarniczym

Zawody strażackie

Zdjęć: 14

Pochodzenie

Urodził się 9 listopada 1911 r. w Nowym Sielcu w powiecie rawickim. Pochodził z chłopskiej rodziny.

Dzieciństwo

Jako ośmioletnie dziecko musiał ciężko pracować. Przez kilka lat był parobkiem u Czartoryskich w Wielkim Borze. Miał dwóch braci. Jego ojciec pracował w zakładach Cegielskiego w Poznaniu, a mama zajmowała się szyciem kapci.

Edukacja (lub "młodość'')

Do szkoły uczęszczał w Jutrosinie. Zawodu kołodziejskiego wyuczył się u Michała Maćkowiaka w Jutrosinie. W tym samym czasie ukończył 3-miesięczny kurs nauki teoretycznej w Rawiczu.

Etapy działalności

Etap pierwszy

W latach trzydziestych uzyskał tytuł mistrza kołodziejskiego. Kupił zakład po Michale Maćkowiaku i do 1950 r. pracował na swoim. Były to czasy okupacji hitlerowskiej i okres powojenny.

Etap drugi

Od roku 1956 pracował jako telefonista w Komendzie Powiatowej Straży Pożarnej w Rawiczu. Był znanym działaczem. Zainicjował w czynie społecznym budowę strażnic w Rogożewie, Pawłowie, Płaczkowie, Janowie i Jutrosinie. Brał czynny udział w budowie remizy strażackiej w Szymanowie. Zorganizował jednostkę OSP w Pawłowie. Przez kilkanaście lat pełnił funkcję gminnego komendanta OSP w Jutrosinie. Otrzymał tytuł honorowego komendanta. Wykonał obudowę do samochodu strażackiego. Pomagali mu w tym koledzy: Józef Żyto - ślusarz i Leon Murlewski - lakiernik. Należał do ludzi lubianych w środowisku. Znany był jako „wuja Klejewski”.

Kolejne etapy...

W podeszłym wieku wspierał działalność Młodzieżowych Drużyn Pożarniczych. Był też radnym miejskim oraz członkiem kapeli ludowej „Orlanie” w Jutrosinie. Zmarł 3 lipca 1998 r. Pochowany został na cmentarzu w Jutrosinie.

Za szeroką działalność społeczną otrzymał m. in. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski i najwyższe odznaczenie pożarnicze - Złoty Znak Związku.

Znaczenie postaci

Przez swą nieodpłatną pracę dla dobra ogółu stał się wzorem dla młodzieży i nowych pokoleń. Z oddaniem angażował się społecznie w pożarnictwie. Był człowiekiem łagodnym i każdemu udzielał pomocy. Wspierał działalność Młodzieżowych Drużyn Pożarniczych. Przygotowywał dzieci do zawodów strażackich, udzielał lekcji obsługi sprzętu pożarniczego, brał udział w pochodach. Dzisiaj o zasługach tej postaci dowiadujemy się w Muzeum Ziemi Jutrosińskiej. Znajduje się tam sprzęt kołodziejski, na którym pracował oraz stary sprzęt pożarniczy. Poza tym remizy strażackie, których był inicjatorem po dzień dzisiejszy służą społeczeństwu.

Autorzy

Biogram przygotował zespół uczniowski.
Szkoła Podstawowa im. Władysława Bartkowiaka w Jutrosinie
Gmina Jutrosin, powiat rawicki

Kalendarium:

  • 1948 ― Własna działalność go...
  • 1911 ― Narodziny bohatera
  • 1941 ― Ślub bohatera
  • 1998 ― Śmierć bohatera

Cytaty:

  • „Był człowiekiem łagodn...”

Zobacz też: