Leonard Śliwa image

Leonard Śliwa

ur. 01 listopada 1951
zm. 29 kwietnia 2012
 
„Dzieci to nasze bogactwo.”
Szkoła Podstawowa im. Powstańców Wielkopolskich w Łomnicy
Grób Leonarda Śliwy

Koncert podczas odbioru nagrody im. Oskara Kolberga

Leonard Śliwa

Leonard Śliwa Honorowym Obywatelem Zbąszynia

Nagroda im. Oskara Kolberga

Pastuszkowi Grocze spod Zbąszynia

Pastuszkowi Grocze spod Zbąszynia

Podczas Biesiady Koźlarskiej w Zbąszyniu

Podczas wystawy pt. "Wielkanocna plastyka obrzędowa"

Pomnik Leonarda Śliwy

Wesele Przyprostyńskie

Wręczanie Nagrody Kolberga

Zdjęcie profilowe

Zdjęć: 13

Pochodzenie

Polska, województwo wielkopolskie, Wolsztyn, Zbąszyń, Perzyny.

Drzewo genealogiczne Leonarda Śliwy

Leonard Śliwa pochodził z koźlarskiego rodu Śliwów, zamieszkujących Perzyny koło Zbąszynia. Wnuk Piotra Śliwy, który był bratem znanego koźlarza Tomasza Śliwy z Chrośnicy. Ojcem Leonarda był Leon Śliwa, a matką Marianna. Miał żonę Marię Magdalenę oraz dzieci: Justynę, Małgorzatę i wnuka Antosia.

Edukacja i młodość

Urodził się 01.11.1951 roku w Perzynach koło Zbąszynia i tam mieszkał do 1976 roku. Po ślubie przeniósł się do Wolsztyna. Jego przygoda z muzyką zaczęła się już od małego, gdyż urodził się w rodzinie, gdzie grywano na instrumentach ludowych. Pierwsze prowizoryczne skrzypce zrobił mu ojciec – było to drewno wystrugane na kształt instrumentu z naciągniętymi strunami. Jako pięciolatek dostał pod choinkę swoje pierwsze małe skrzypce. Gry krótko uczył go ojciec, a jako siedmiolatek (w 1958 r) został posłany do Państwowej Szkoły Muzycznej w Zbąszyniu. Od tego czasu zaczęła się jego droga ku rozpowszechnianiu muzyki ludowej.

Etapy działalności

Leonard Śliwa uczęszczając od roku 1958 do Państwowej Szkoły Muzycznej w Zbąszyniu uczył się grać na skrzypcach. Po ukończeniu tej szkoły angażował się w życie wielu zespołów i kapel Regionu Kozła, m. in. kapeli Franciszka Hirta z Chrośnicy. Grywał też w zespole regionalnym “Wesele Przyprostyńskie” (fot 1). Muzyka ludowa towarzyszyła mu wszędzie, kochał ją i próbował zarazić nią innych. Zwracał uwagę przy tym na jej autentyczność. Wyszukiwał stare przyśpiewki ludowe i pastorałki, którym dawał nowy wymiar muzyczny. Usłyszeć je można było w okresie bożonarodzeniowym. Leonard zarażał muzyką ludową wielu młodych ludzi, a nawet dzieci grających na instrumentach. Przekazywał im swoją wiedzę, pasję i tajniki gry, przez co nazywano go „profesorem rzemiosła ludowego”. Jako ich nauczyciel wyjeżdżał z nimi na festiwale i przeglądy muzyki ludowej. Zawsze znajdował dla nich czas. Dzisiaj możemy usłyszeć jego wychowanków grających na unikatowych instrumentach ludowych. Należą do nich m.in. Jarosław Mai oraz Adam Kaiser. Po śmierci Wandy Batory – Woźnej, zaangażował się w prowadzenie Zespołu Śpiewaczego „Perły” z Siedlca. Założył w 2002 roku grupę muzyczno-wokalną „Pastuszkowi Grocze spod Zbąszynia” (fot 2), która dała wiele wspaniałych koncertów. Był także wiceprezesem Stowarzyszenia Muzyków Ludowych. Podczas wyjazdów “w Polskę” starał się promować Zbąszyń i Region Kozła. Jako mieszkaniec Wolsztyna starał się również propagować rdzenny folklor na tym terenie, choć dzięki swym korzeniom związany był silnie z ziemią zbąszyńską. Leonard nie lubił udzielać wywiadów. Uważał, że jest zwykłym człowiekiem i to co robi jest normalne. Po namowie pani Małgorzaty Nowak – Sarbinowskiej 7 lutego 2011 roku zgodził się udzielić wywiadu:

Wywiad z Leonardem pt. "Nie daje to chleba"

Leonard Śliwa nawiązywał także i rozwijał współpracę z ośrodkami muzyki dudziarskiej za granicą (m. in. w Austrii, czy w regionie serbsko-łużyckim w Niemczech).

17 marca 2011 roku Leonard Śliwa uczestniczył w otwarciu wystawy pt „Wielkanocna plastyka obrzędowa” w Muzeum Etnograficznym w podzielonogórskiej Ochli.

Nagrody

- I miejsce na Ogólnopolskim Festiwalu Kapel i Śpiewaków Ludowych w Kazimierzu Dolnym nad Wisłą i w wielkopolskim Wilczynie (2000 r)

- statuetka Boryny na Biesiadzie Weselnej w Węgrowie (2001 r)

- 8 czerwca 2011 roku Rada Miejska Zbąszynia przyjęła uchwałę na wniosek burmistrza Zbąszynia Tomasza Kurasińskiego o nadaniu honorowego obywatelstwa Panu Leonardowi Śliwie. Obradom tym towarzyszyła muzyka koźlarska. W okolicznościowej sesji Rady Miejskiej uczestniczyli też znajomi i przyjaciele honorowego obywatela Zbąszynia. Był też Romuald Szczepaniak były burmistrz Zbąszynia oraz prezes Stowarzyszenia Muzyków Ludowych w Zbąszyniu. „Tu się urodziłem, tutaj jest moja ulica, muzyka i wszystko to co tu jest, dziękuje bardzo”- powiedział Leonard Śliwa.

- Kilka miesięcy później, 12 października 2011 roku Leonard Śliwa został laureatem XXXVI edycji Nagrody im. Oskara Kolberga (fot 3) “Za zasługi dla kultury ludowej”(fot 4). Uroczystość odbyła się na Zamku Królewskim w Warszawie, a zakończyła się występami laureatów. Leonardowi Śliwie, grającemu na skrzypcach i mazankach towarzyszyli przyjaciele – muzycy kapel koźlarskich ze Zbąszynia. Nagroda ta jest dziewiątą na liście wyróżnionych „Kolbergami” artystów z Regionu Zbąszyńskiego.

Rok 2011 był dla wielkopolskiego muzyka bardzo ciężki. Choroba, która powodowała, że słabł nie pozwalała mu grać. Coraz więcej czasu spędzał w szpitalu zmuszony do leżenia w łóżku. Leczenie było drogie. Postanowiono zorganizować koncert charytatywnyz którego dochód był przeznaczony na leczenie Leonarda.

Dnia 12 czerwca 2011 roku w Zbąszyniu na terenie kąpieliska miejskiego "Łazienki" można było z tej okazji posłuchać wielkopolskiej muzyki ludowej, w wykonaniu kapel koźlarskich i dudziarskich.

Koncert "Przyjaciele dla Leonarda" - program

Podczas koncertu młodzież gimnazjalna zbierała datki do puszek. Była też możliwość przekazania wsparcia poprzez zakup okolicznościowych cegiełek.

Zmarł po długiej chorobie 29.04.2012 roku. W piątek o godz. 9:30 w kościele farnym p.w. NMP Niepokalanie Poczętej w Wolsztynie została odprawiona msza św. żałobna. Jego pogrzeb odbył się o godz. 13.00 na cmentarzu parafialnym przy ul. Lipowej w Wolsztynie.

Znaczenie postaci

Leonard Śliwa to wybitny muzyk ludowy, był wyjątkowo aktywnym promotorem kultury i tradycji Regionu Kozła (zachodniej Wielkopolski). Instrumentalista (skrzypce, mazanki), regionalista, wychowawca i nauczyciel młodych muzyków, popularyzator muzyki koźlarskiej. Dzięki jego staraniom młodzi instrumentaliści uczestniczyli co roku w renomowanych przeglądach i festiwalach, zdobywając główne nagrody. Jedną z głównych idei skutecznie realizowanych przez Śliwę była konsolidacja i ścisła współpraca wszystkich pokoleń muzyków - starszego, średniego i najmłodszego - Regionu Kozła.

Materiały źródłowe:

"Gazeta Lubuska", 2005 r

"Panorama Wielkopolskiej Kultury", nr 3(64) 2011 r

"Panorama Wielkopolskiej Kultury", nr 5, 12.12.2011 r

"Dzień Wolsztyński", 13.10.2009 r, nr 240

"Dzień Wolsztyński" 18.10.2011 r, nr 243

oraz strony internetowe:

Wiadomości24.pl

YouTube.pl

www.etno.serpent.pl

www.wolsztyn.pl

www.zbaszyn.pl

www.gazetalubuska.pl

www.zbaszyn.pl

NaszeMiasto.pl

Autorzy

Biogram przygotował zespół uczniowski w składzie:
Robert Golczak, Patrycja Kaźmierczak, Weronika Brambor, Natalia Tomkowiak, Dawid Stachowiak
Nauczyciel prowadzący: Justyna Olech
Szkoła Podstawowa im. Powstańców Wielkopolskich w Łomnicy
Gmina Zbąszyń, powiat nowotomyski

Kalendarium:

  • 2001 ― statuetka Boryny na B...
  • 2000 ― I miejsce na Ogólnopo...
  • 1958 ― Początek nauki w Pańs...
  • 1951 ― Narodziny bohatera
  • 2011 ― Wywiad „Nie daj...
  • 2011 ― Uchwała o nadaniu hon...
  • 2011 ― Koncert „Przyja...
  • 2011 ― Nagrodzony Orderem im...
  • 2012 ― Śmierć bohatera
  • 2012 ― Założenie grupy wokal...

Cytaty:

  • „Dzieci to nasze bogact...”
  • „Tu się urodziłem, tuta...”

Zobacz też: