Józef Marciniec image

Józef Marciniec

ur. 27 października 1853
zm. 03 lutego 1938
 
 
Zespół Szkół w Kwilczu
Józef Marciniec z żoną i synami

Nagrobek Józefa Marcińca

Nekrolog Józefa Marcińca

Reprezentacyjny gazon przez pałacem w Kwilczu

Spotkanie z prof

Zdjęć: 5

Pochodzenie

Urodził się w Kwilczu 27 października 1853r. jako syn Józefa i Marianny Dudzikowskiej. Trzy dni później został ochrzczony w miejscowym kościele parafialnym przez ks. Antoniego Bayera, a rodzicami chrzestnymi byli Teodor Kondzierski i Zuzanna Kosicka.

Dzieciństwo

Miał czwórkę rodzeństwa – starszego brata Jana Józefa i trzy siostry: Michalinę, Mariannę i Konstancję.

Edukacja

Naukę podstaw ogrodnictwa rozpoczął w rodzinnej miejscowości, dbając o park i ogrody Hektora hr. Kwileckiego. Następnie po ukończeniu Szkoły Ogrodniczej w Wildparku pod Berlinem, przez 10 lat pracował w ogrodach królewskich zespołu pałacowo-parkowego Sanssouci w Poczdamie, a następnie w Neu-Ulm, Stuttgarcie, Werningerode oraz Mgłowie na Pomorzu. Zdobył bardzo szeroką wiedzę, zarówno teoretyczną, jak i praktyczną, w dziedzinie ogrodnictwa. Doskonale znał się na warzywnictwie, sadownictwie i kwiaciarstwie oraz urządzaniu parków dworskich i miejskich, a także zakładaniu ogrodów cmentarnych.

Etapy działalności

W czasie zaborów

W 1887 r. założył ogród handlowy w Toruniu, a od roku 1894 prowadził wzorcowe ogrodnictwo z kompleksem szklarni i inspektów na poznańskich Ratajach. Jednocześnie był aktywnym działaczem kilku organizacji społecznych tj. Towarzystwa Kolonii Letnich „Stella”, Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” i Towarzystwa Młodych Przemysłowców. Był również współzałożycielem i członkiem zarządu, powstałego w 1895 r. w Poznaniu, Międzynarodowego Związku Ogrodników, który skupiał Niemców i Polaków. Wobec nasilenia się polityki germanizacyjnej władz pruskich i zwiększenia w Związku wpływów niemieckich, Polacy utworzyli w 1901 r. własne Towarzystwo Ogrodnicze, na czele którego stanął Józef Marciniec. Organizował pogadanki i spotkania mające na celu szerzenie wiedzy ogrodniczej na ziemiach polskich, a w szczególności podniesienie kultury warzywnictwa. Zachęcał, zarówno małych, jak i wielkich właścicieli gruntów do zakładania ogrodów. Intensywnie popularyzował kwiaciarstwo, aby rywalizować z praktyką „zasypywania” Poznania kwiatami z Berlina.

Po odzyskaniu niepodlagłości

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został prezesem Wielkopolskiego Związku Towarzystw Ogrodniczych. Był gorącym zwolennikiem organizacji wystaw ogrodniczych, pokazów kwiatów, targów nasiennych i szkół ogrodniczych. W styczniu 1922 r. podczas zorganizowanego w Poznaniu przez Towarzystwo Ogrodnicze targu nasiennego, Marciniec pokazał nasiona własnej hodowli m.in. lewkonie, petunie i ogórki szklarniowe. W 1926 r. został wybrany honorowym prezesem komitetu organizacyjnego Krajowej Jubileuszowej Wystawy Ogrodniczej, a w roku 1927 odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski „Polonia Restituta”. Był również wiceprezesem Polskiego Związku Zrzeszeń Ogrodniczych w Warszawie. W Poznaniu oprócz ogrodnictwa na Ratajach prowadził również kwiaciarnię oraz sklep z nasionami i narzędziami ogrodniczymi przy ul. Pocztowej pod nazwą „J. Marciniec i Synowie”, którego bogaty asortyment i wysoką jakość oferowanych towarów, reklamował w specjalnie drukowanych broszurach. Na Powszechnej Wystawie Krajowej w 1929 r. rodzinna firma Marcińców została nagrodzona tzw. dużym srebrnym medalem. Wystawiła próbki wielu nasion ogrodowych, a szczególne uznanie zyskały rozmaitego gatunku kwiaty cięte, ciągle zmieniane na świeże w trakcie trwania wystawy, fachowo rozmieszczone na estetycznie i efektownie ozdobionym stoisku.

U schyłku życia

Marciniec mieszkając i pracując w Poznaniu, nie zerwał kontaktów z właścicielami majątków ziemskich, które odwiedzał w roli doradcy przy dokonywaniu zmian w ogrodach, sadzeniu nowych drzew i krzewów oraz tworzeniu nowych kwietników w parkach. Przyjeżdżał również do Kwilcza, gdzie czuwał nad dwiema szklarniami z winogronami (w sadzie i w parku między oficyną południową a kortem tenisowym) oraz nad wymianą reprezentacyjnych klombów przed frontem pałacu i między pałacem a jeziorem.

Józef Marciniec przeżył 84 lata. Zmarł w Poznaniu w mieszkaniu syna Władysława 3 lutego 1938r. Został pochowany na nieistniejącym cmentarzu przy ul. Towarowej/Składowej, a po jego likwidacji w latach 70-tych XX wieku, grób przeniesiono na Cmentarz Zasłużonych Wielkopolan na Wzgórzu św. Wojciecha.

Znaczenie postaci

Życiową pasją Józefa Marcińca było kształcenie się w ulubionej dziedzinie czyli ogrodnictwie. Swoją postawą zasłużył również na miano nestora polskich ogrodników. Wykształcił i pozostawił następców.

Źródła

Wywiad z wnukiem Józefa Marcińca - prof. Bogdanem Marcińcem przeprowadzony 6.05.2014 r.

M.Pestka-Lehmann, M.Lehmann, Józef Marciniec (1853-1938), w: Tydzień Międzychodzko-Sierakowski, R. 2013, nr 20 (143) i 21 (144).

English abstract

Józef Marciniec was born October 27, 1853 in Kwilcz. He was Józef Marciniec and Marianna Dudzikowska’s son. A gardener. A social. He known in the market gardening, horticulture and floriculture and decorating parks and municipal court, as well as the establishment of gardens cemetery. When Poland regained independence, the president of the Wielkopolska Association of Horticultural Societies. In 1927 awarded the Officer's Cross of the Order of Polonia Restituta Polish. Vice President of the Polish Association of Horticultural Associations in Warszawa. In Poznań, ran a florist shop and seeds and garden tools. He lived 84 years. He died in Poznań on February 3, 1938. His grave is in the cemetery of Eminent Wielkopolska Hill St. Adalbert. Marciniec’s passion was education in his chosen area or horticulture. His attitude has a well deserved doyen of Polish gardeners.

Autorzy

Biogram przygotował zespół uczniowski w składzie:
Daria Kuleczka, Julian Lehmann, Marcelina Piotrowicz, Jakub Janas, Maria Synoradzka, Joanna Czapracka
Nauczyciel prowadzący: Hanna Hoffmann
Zespół Szkół w Kwilczu
Gmina Kwilcz, powiat międzychodzki

Kalendarium:

  • 1853 ― Narodziny bohatera
  • 1938 ― Śmierć bohatera

Zobacz też:

  • > Miejsce śmierci b...
  • > Miejsce narodzin ...