Feliks Karczewski image

Feliks Karczewski

ur. 20 maja 1908
zm. 29 marca 1993
Polityka i społeczeństwo
 
Szkoła Podstawowa im. Stefana Czarnieckiego w Mieścisku
Czapka pszczelarska pana Feliksa

Dyplom

Dyplom Honorowego Członka Wojewódzkiego Związku Pszczelarzy

Dyplom nadania Medalu Zwycięstwa i Wolności

Dyplom uznania

Jako tłumacz podczas wizyty delegacji z Holandii

Kotłownia w Dachau 1945r.

Kurs 1 i 2 stopnia 1939 rok

Legitymacja Kombatanta

Legitymacja członkowska Ochotniczej Straży Pożarnej w Mieścisku

Legitymacja członkowska Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół".

Legitymacja nadania Krzyża Oświęcimskiego

Legitymacja nadania odznaki honorowej "Za zasługi w rozwoju województwa poznańskiego".

Legitymacja potwierdzająca nadanie Krzyża Kawalerskiego Orderu Odrodzenia Polski

Legitymacja potwierdzająca nadanie Srebrnego Medalu Zasługi dla Pożarnictwa

Legitymacja potwierdzająca nadanie Złotego Medalu Zasługi dla Pożarnictwa

Legitymacja potwierdzająca nadanie medalu "Za udział w wojnie obronnej 1939"

Legitymacja potwierdzająca nadanie odznaczenia "Medal za Warszawę 1939-1945"

Legitymacja upoważniająca do noszenia miniaturowej odznaki pułkowej

List Dachau

Listy pana Karczewskiego z Dachau

Miecze na ścianie

Nadanie Herbu Mieściska za zasługi w rozwoju Gminy Mieścisko

Obraz na ścianie

Odznaczenia

Pamiątki po panu Feliksie

Pan Feliks sprawdza rysunek techniczny

Podczas wywiadu

Proporczyki upamiętniające spotkania byłych więżniów obozu Dachau

Pszczelarnia z byłej pasieki pana Karczewskiego

Skrzypce

Sprzęt z byłej pasieki pana Feliksa

Tabliczka żołnierza

Ubezpieczenie

Zdjęcie z kursu strażaków z Mieściska 1930 r.

Zdjęcie zrobione podczas odbywania służby wojskowej

Żona p. Feliksa - Paulina

Zdjęć: 37

Data urodzenia i miejsce.

Feliks Karczewski urodził się 20.05.1908 r. w Brückhausen, w Niemczech.

Dzieciństwo i młodość

Rodzice pana Feliksa pochodzili z Rygielska k/Wągrowca, wyjechali do Niemiec i tam posiadali sklep kolonialny w Brückhausen . Dzieciństwo było bardzo szczęśliwe, dostatnie. Rodzice byli majętnymi ludźmi: pracowała u nich opiekunka do dzieci, kucharka. Mieli czworo dzieci - Feliks był najstarszy. Wszystko zmieniło się, gdy ojciec zginął podczas bitwy pod Verdun, we Francji. Matka nie była w stanie pogodzić obowiązków rodzinnych z pracą w sklepie.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości młody Feliks wrócił do Polski, a potem matka i rodzeństwo. Już w Polsce matka wyszła drugi raz za mąż. Miała sześcioro dzieci z tego małżeństwa. Jednak mąż był hulaką i z majątku, który matka przywiozła do Polski niewiele zostało.

Szesnastoletni Feliks opuścił dom i zaczął żyć na własny rachunek, spowodowane to było tym, że ojczym nie lubił go, bo stawał w obronie młodszego rodzeństwa.

W latach 1930-1931 odbywał służbę wojskową w 59 Pułku w Inowrocławiu.

Edukacja i praca zawodowa

Szkołę Podstawową i Gimnazjum ukończył w Duisburgu, w Niemczech. Następnie uczył się w zawodzie malarza pokojowego. Rzemiosła malarskiego wyuczył się u mistrza Ostrowskiego w Kępnie w latach 1922-1925. Potem pracował jako czeladnik w Fabryce Cegielski w Poznaniu do 1927 r. Tam też wziął udział w strajkach, co skutkowało wyrzuceniem z pracy. Jako bezrobotny dotarł do Mieściska, gdzie założył własny zakład malarski. W 1936 r. zdał egzamin mistrzowski w Poznaniu.

W czasie pobytu w obozie koncentracyjnym uczęszczał na tajne komplety.

Po zakończeniu II wojny światowej i powrocie do Mieściska, pracował w lokalnym samorządzie jako sekretarz w Urzędzie Gminy. Był człowiekiem, który wiecznie poszukiwał, chciał się kształcić. W związku z tym zgłosił się do technikum budowlanego do Warszawy, ponieważ nie było w tym okresie takiego technikum w Poznaniu. Jeździł do Warszawy, ukończył szkołę, zdał maturę i został technikiem budowlanym. Chciał dalej poszerzać swoją wiedzę z zakresu budownictwa. Zamierzał rozpocząć studia w Poznaniu, jednak w tym czasie nie było naboru na kierunek wybrany przez niego.

Po ukończeniu technikum, rozpoczął pracę w Przedsiębiorstwie Budownictwa Rolniczego w Wągrowcu i tam pracował aż do emerytury.

Rodzina

Miał żonę Paulinę Karczewską, dzieci: Jana Karczewskiego i Aleksandrę Stawicką oraz wnuków Katarzynę Marszałek, Marcina Stawickiego i Radosława Stawickiego.

Okres II Wojny Światowej

Był wcielony do armi gen. Kutrzeby, brał udział w bitwie nad Bzurą. Tam też dostał się do niewoli. Wraz z dwoma kolegami uciekł i wrócił do Mieściska. Tu też były aresztowania. Wyjechał do Niemiec, myśląc, że jedzie do pracy. Jak pisał do żony w listach - na pierwszym postoju zostali zakwaterowani w oborach, chlewniach, widział nieżyjących ludzi i wtedy dopiero zrozumiał, że nie jedzie do pracy. Już jako więzień obozu kocentracyjnego w Dachau, został skierowany do ekipy pracującej w kotłowni. Bardzo dobrze znał język niemiecki i kiedy powiedział, że umie malować, wychodził poza bramę obozu, aby malować domy oficerów niemieckich. Podczas pobytu w obozie pan Karczewski był poddawny różnym doświadczeniom medycznym. W jego kręgosłup wstrzykiwano bakterie ropowicy. Przebył gruźlicę i zapalenie opon mózgowych. Po oswobodzeniu obozu przez Amerykanów 24 maja 1945 r. ważył zaledwie 36 kg. Do końca swego życia miał niegojące się rany na nogach - od kolan do kostek. Już po wojnie często brał udział w zjazdach byłych więźniów,jednak nigdy nie pojechał do Niemiec,gdyż straszne wspomnienia na to nie pozwalały.

Działalność społeczna

Przed II Wojną Światową pan Karczewski należał do Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół" w Mieścisku, gdzie krzewiono wartości patriotyczne i sportowe wśród młodego pokolenia.

Po wojnie był jednym z inicjatorów budowy wodociągu i Domu Kultury w Mieścisku. Był też Komendantem Straży Pożarnej w Mieścisku. Zajmował się kombatantami- starał się o ich przywileje, załatwiał potwierdzenia pracy w Niemczech. Był Przewodniczącym Koła ZBOWID w Mieścisku.

Gdy w 1990 r. Gmina Mieścisko nawiązała współpracę z holenderską gminą Maartensdijk - De Bilt, Feliks Karczewski z racji doskonałej znajomości języka niemieckiego stał się tłumaczem podczas wizyt i oficjalnych spotkań.

Odznaczenia i medale

Został odznaczony:

Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski,

Herbem Mieściska za zasługi w rozwoju Gminy Mieścisko,

Złotym Medalem dla Pożarnictwa,

Medalem za Warszawę1939-1945,

Odznaką Grunwaldzkaą za uczestnictwo w walkach zbrojnych z Niemcami w latach 1939-1945,

Medalem za udział w Wojnie Obronnej 1939 r.,

Krzyżem Oświęcimskim,

Złotym Krzyżem za Zasługi,

Odznaką Honorową za zasługi w rozwoju Województwa Poznańskiego

Zainteresowania i ciekawostki

Miał unikalną hodowlę matek pszczelich, za którą był wielokrotnie nagradzany. Lubił zbierać grzyby, które później przyrządzał z cebulą. Grał również na skrzypcach.

Pamiątki

Po panu Feliksie zachowały się pamiątki: medale, ordery, dyplomy ,listy z Dachau, rysunki,mundury i skrzypce.

Data śmierci i miejsce pochowania

Feliks Karczewski zmarł 29.03.1993r. i został pochowany na cmentarzu parafialnym w Mieścisku.

Autorzy

Biogram przygotował zespół uczniowski.
Szkoła Podstawowa im. Stefana Czarnieckiego w Mieścisku
Gmina Mieścisko, powiat wągrowiecki

Kalendarium:

  • 1908 ― Narodziny bohatera
  • 1993 ― Śmierć bohatera

Zobacz też:

  • > II wojna światowa...