Antoni Stróżyk image

Antoni Stróżyk

ur. 15 stycznia 1899
zm. 27 października 1970
 
 
Szkoła Podstawowa im. Marii Dąbrowskiej w Kaźmierzu
Antoni Stróżyk

Antoni Stróżyk

Antoni Stróżyk-król bractwa kurkowego

Antoni Stróżyk na wysiedleniu w Stanisławowie

Antoni Stróżyk z kolegami z wojska przed szpitalem w Szamotułach

Antoni Stróżyk z rodziną na wysiedleniu w Stanisławowie

Antoni Stróżyk z żoną

Antoni Stróżyk z żoną i dziećmi

Grób Antoniego Stróżyka

Grób Antoniego Stróżyka

Legitymacja Członkowska

Legitymacja Członkowska Związku Powstańców Wielkopolskich

Legitymacja Inwalidy Wojennego- Wojskowego

Legitymacja inwalidy

Nagrobek A

Rodzina Stróżyków przed domem w Witkowicach

Tabliczka przy grobie A

Wielkopolski Krzyż Powstańczy

Zdjęcie A. Stróżyka z Albumu Pamiątkowego Powstańców Ziem Zachodnich R. P

Zespół projektowy przy grobie bohatera

wywiad z Barbarą Przybysz – córką A
Zdjęć: 20
Filmów: 1

Pochodzenie

Antoni Stróżyk urodził się 15 stycznia 1899r. w Witkowicach ( koło Kaźmierza ), a zmarł 27 października 1970r.

Dzieciństwo

Uczył się w szkole powszechnej w Bytyniu, a gdy już ją ukończył, pracował w gospodarstwie rolnym rodziców.

Edukacja (lub "młodość")

Na początku 1918r. został wcielony do armii niemieckiej ( biegle posługiwał się językiem niemieckim ) i po krótkim przeszkoleniu trafił na front I wojny światowej. Został ranny w jednym ze starć i trafił do szpitala ( prawdopodobnie w Bojnowicach ). Niestety jego rekonwalescencja zakończyła się chorobą płuc. Nie wrócił więc do jednostki, ale w grudniu 1918r. trafił do szpitala w Szamotułach.

Etapy działalności

Właśnie tam dotarły do niego wieści o rewolucyjnym wrzeniu. Udzielił mu się także niepodległościowy nastrój panujący wśród żołnierzy polskiego pochodzenia. Wszystko to spowodowało, że już 22 grudnia 1918r. odebrał zdeponowany w szpitalu karabin i uciekł z Szamotuł do Poznania. Tam przyłączył się do tworzących się polskich oddziałów. Trafił do kompanii Służby Straży i Bezpieczeństwa i z nią brał udział w pierwszych walkach powstania wielkopolskiego w Poznaniu u boku m.in. Franciszka Ratajczaka.

Etap pierwszy

W styczniu 1919r. był już żołnierzem Armii Wielkopolskiej i walczył na froncie zachodnim powstania – pod Jaromierzem, Babimostem, Kopanicą. Następnie został przeniesiony w szeregi 1 kompanii ciężkich karabinów maszynowych 7 Pułku Strzelców Wielkopolskich i walczył w północnej części frontu wielkopolskiego.

Etap drugi

W 1920r. brał udział w wojnie polsko – bolszewickiej. Później został przeniesiony do kompanii szturmowej 66 Pułku Piechoty i na krótko do Centralnej Szkoły Jazdy w Grudziądzu.

Kolejne etapy...

17 stycznia 1921r. zdjął polski mundur i przeszedł „do cywila”.Po zwolnieniu z wojska wrócił do Witkowic. Zaczął pracę w instytucie Szczepionek dla Bydła w Jeżewie koło Borku Wielkopolskiego. Pracował później jako urzędnik w gospodarstwie rolnym i studiował. Swą wiedzę wykorzystywał w praktyce prowadząc praktykę felczerską. W lutym 1930r. ożenił się z Franciszką Grobelną, po czym wrócił do Witkowic i objął gospodarstwo rolne po rodzicach. Nie zrezygnował też z pracy felczera. Wstąpił do Bractwa Kurkowego, został też sołtysem Witkowic.

24 sierpnia 1939r. Został zmobilizowany do wojska w stopniu sierżanta. Podczas kampanii wrześniowej brał udział w bitwie nad Bzurą i obronie Warszawy. Próbował przebić się do Rumunii, ale niedaleko granicy wpadł w ręce rosyjskich żołnierzy. Zwolniony z niewoli, jesienią wrócił do Witkowic. 24 września 1940r. Niemcy wypędzili go z gospodarstwa i wraz z całą rodziną został przesiedlony do Generalnej Guberni. Był m.in. w obozie przejściowym w Łodzi, a ostatecznie trafił do Stanisławowa koło Warszawy. W latach 1942- 1944 uczestniczył w walkach partyzanckich Armii Krajowej. Służył wtedy w oddziale Józefa Pętaka w rejonie Legionowa i Izabelina.

Do Witkowic wrócił 14 lutego 1945r. maszerując z frontem radzieckim przesuwającym się na zachód. Mieszkał tutaj do końca swoich dni, prowadząc i znacznie rozbudowując swoje gospodarstwo rolne i świadcząc usługi weterynaryjne. Po wojnie był uporczywie nękany przez ówczesne organa władzy państwowej. Wychował czworo dzieci: Dionizego ( ur. 1931r. ), Zenona ( ur. 1933r. ), który przejął po nim gospodarstwo rolne, Agrypinę ( ur. 1936r. ) i Barbarę ( ur. 1939r. ), która udzieliła o nim wywiadu.

Wśród odznaczeń dokumentujących jego bojowe zasługi są: Medal Niepodległości nr 269, Wielkopolski Krzyż Powstańczy nr leg. 40987 – 1957 r., Medal Zwycięstwa i Wolności 17.08.1959 r., Odznaka Grunwaldzka 9.05.1969 r., Medal za Warszawę 1968r. i Krzyż Partyzancki 1969r.

Zmarł 27 października 1970r. Jego grób znajduje się na cmentarzu w Kaźmierzu.Przy Jego nagrobku znajduje się tabliczka ''Powstaniec Wielkopolski'', aby wszyscy wiedzieli o jego działalności patriotycznej.

Znaczenie postaci

Był społecznikiem i patriotą. Może stanowić wzór dla dzisiejszej młodzieży. Dla Ojczyzny gotów był poświęcić własne życie, a dla innych ludzi nie szczędził czasu i sił. Zawsze był dumny z tego, że jest Polakiem.

Źródła:

1) własnoręcznie spisany przez Antoniego Stróżyka życiorys z 1970 roku,

2) dokumenty pozostające w dyspozycji rodziny

3) dokumentacja ZBoWiD Koło w Kaźmierzu z lat 1950 -1990

4) wykaz Powstańców Wielkopolskich 1918-1919 z gminy Kaźmierz sporządzony w 1973 r. przez mjr rez. Franciszka Jaskułę (dokument znajduje się w Izbie Pamięci Narodowej w Szkole Podstawowej w Kaźmierzu)

5) lista powstańców autorstwa Urszuli Kowzan – Obserwator Kaźmierski, listopad-grudzień 2011 r.

6) Album Pamiątkowy Powstańców Ziem Zachodnich R.P. 1938 zeszyt Nr 3

7) ZWYCIĘZCY – Bohaterowie Powstania Wielkopolskiego - tom II - 2009

English abstract

Antoni Stróżyk was born in 1899 in Witkowice ( near Kaźmierz ). He went to school in Bytyń and after he finished school he worked on his parents' farm. Then he was a soldier during the world war I, insurrection in Great Poland and the world war II. He returned to Witkowice in 1945 and he lived there to his death in 1970. Antoni Stróżyk was ( frequently ) appreciated and awarded for his deeds.

Autorzy

Biogram przygotował zespół uczniowski w składzie:
Mateusz Stróżyk, Agnieszka Gorzelana, Julia Nowak, Patryk Ślugaj, Anna Pacholak, Julia Antkowiak
Nauczyciel prowadzący: Monika Skotnicka Stróżyk
Szkoła Podstawowa im. Marii Dąbrowskiej w Kaźmierzu
Gmina Kaźmierz, powiat szamotulski

Kalendarium:

  • 1899 ― Narodziny bohatera
  • 1919 ― Początek walk na fron...
  • 1930 ― Ślub bohatera
  • 1940 ― Przesiedlenie do Gene...
  • 1945 ― Powrót do Witkowic
  • 1970 ― Śmierć bohatera

Zobacz też:

  • > I wojna światowa ...
  • > II wojna światowa...
  • > kampania wrześnio...
  • > powstania wielkop...
  • > miejsce pochówku
  • > Miejscowość, w kt...
  • > Miejscowość, w kt...